Cookies op de website van De Groene Club

Penningmeester met lef

Een lege subsidiepot of het eind van de salderingsregeling? Penningmeester Tom van der Meer van VV Kapelle laat zich niet zo snel uit het veld slaan. Hij maakte van de Zeeuwse voetbalvereniging een duurzame koploper.

Tom van der Meer (65): ‘Duurzaamheid is mooi, maar het is natuurlijk geen hoofdtaak van een voetbalvereniging. Of van mij. Mijn drijfveer is uiteindelijk: voetbal. Ik heb spinning, zwemmen en tennis geprobeerd, maar er is voor mij eigenlijk maar één echte sport. Juist omdat het bij voetbal om zoveel meer gaat. Ik merkte het in coronatijd. Wat miste ik nou? Voetbal kijken? Nee, want dat zag ik op tv ook. Het bier? Nee, want dat had ik in de koelkast ook. Het gaat echt om het contact en de unieke sfeer.

Mijn drijfveer is uiteindelijk: voetbal

Ik begon op mijn 8e met voetbal. Als Zuid-Hollander ben ik uiteindelijk verdwaald in Zeeland. Bij VV Kapelle speelde ik tot mijn 53e in een veteranenteam. Bij ons spelen mensen die bulken van het geld. Anderen hebben elke 23ste van de maand stress over hun saldo. Zodra je je sokken aantrekt, ben je 1 team. Die maatschappelijke rol van een vereniging betekent natuurlijk ook dat je als bestuur iets moois wilt neerzetten. Daar past duurzaamheid bij.

Verantwoorde risico’s

Toen ik stopte met voetballen, wist ik dat ik de contacten niet kwijt wilde en ging ik in het bestuur. Ik zei direct dat ik niet alleen op de winkel wil passen én dat ik soms dingen zou doen waarvan ze zouden schrikken. Ik ben ondernemend. Inmiddels ben ik verantwoordelijk voor de accommodatie én ik ben penningmeester. Een penningmeester is vaak heel voorzichtig. Dat ben ik niet. Ik neem verantwoorde risico’s in nauw overleg met het bestuur en vaak ook de leden. Dat heeft tot mooie dingen geleid, zeker ook bij de accommodatie. We hebben bijvoorbeeld prachtige kleedkamers, 140 zonnepanelen, slimme veldverlichting, een warmtepomp van Mitsubishi Electric en een nieuwe keuken die ook helemaal van het gas af is.

De bal ging echt rollen toen we extra kleedkamers wilden vanwege de groei van de damesafdeling. Dat was natuurlijk een goed moment om ook te verduurzamen. Ten eerste omdat het de logische keuze is voor de toekomst en ten tweede omdat alleen dan de overheid mee-investeert. Er is altijd een reden om een investering uit te stellen. Corona of een subsidiepot die er wel of niet is. Ik zei: we gaan er gewoon voor. We hebben 6,5 ton geïnvesteerd en 5 ton uiteindelijk gekregen vanuit de BOSA-subsidie, gemeente en sponsoren.

Gratis stroom

Optimisme kenmerkt VV Kapelle en mij, maar uiteindelijk moet elke investering wel iets opleveren natuurlijk. De terugverdientijd moet kloppen en dat is door het naderende einde van de salderingsregeling nu wat lastiger dan we hadden gedacht. Wij hebben straks natuurlijk een probleem met die 140 zonnepanelen. Tegelijkertijd: we hebben nu drie jaar gratis stroom gehad en we kijken alweer verder. We moeten een nieuwe boiler en misschien is dat wel het moment om ook meer met stroomopslag te doen. Ik denk in oplossingen en zoek uit wat kan. Eerst dachten we aan laadpunten voor auto’s om van de stroom af te komen, maar daar heeft onze club niet veel aan, we hebben de stroom op andere momenten nodig. Ik ben altijd blij als nuchtere mensen dat even voorrekenen en dan neem ik dat weer mee naar de vergadering: ‘Oké, jongens, dat wordt niks.’ En dan gaan we direct verder.

Contributie en draagvlak

Natuurlijk moet de sport betaalbaar zijn, maar het is ook goed om leden te betrekken bij je plannen. Veel verenigingen verhogen de contributie jaarlijks met de inflatie, maar niet als er een investering is die iedereen wat oplevert. Ik denk anders. Wij verhogen als het nodig is. Soms hoeft het voor de inflatie niet, omdat we onze kosten hebben verlaagd. Een ander jaar zeggen we: we investeren nu €20.000 in de kantine. Dat kan alleen als we de contributie verhogen. Juist dan ga ik als bestuurder ook goed nadenken: kan ik dit verkopen tijdens de ALV? Hebben we hier écht iets aan? Zou ik zelf als lid begrijpen dat je wat extra gaat betalen voor bier of contributie? Natuurlijk is het niet altijd nodig om de leden überhaupt iets te vragen. We zorgen ook voor een heel gezonde reserve. Zo kunnen we ook investeringen doen die nu nog een beetje spannend lijken. Als het verantwoord is, geef ik gas.

Altijd anticiperen

We hebben nu het mooiste complex van Zeeland. Ik ben er trots op dat ik daaraan heb bijgedragen. Natuurlijk heb ik weleens wakker gelegen, maar het heeft me zoveel meer energie opgeleverd dan gekost. Ik vind het mooi om het samen te doen. Er is een vrijwilligersgroep die helpt om te beregenen, of die helpt om te verbouwen, of die helpt om schoon te maken. Net als ik zijn het vaak ook mensen die al ietsje ouder zijn. We hebben een schoonmaakgroep met alleen mannen van 70+. Zij maken elke maandag en vrijdag de kantine en kleedkamers schoon.

Net als bij duurzaamheid, kijk ik bij vrijwilligerswerk ook gewoon 20 jaar vooruit. Een jonge vader langs de lijn is over 20 jaar misschien wel een topvrijwilliger. Als ik weet dat iemand bijna met pensioen gaat, heb ik vaak al in mijn hoofd wat ik diegene ga vragen. Dan zeg ik het even langs de lijn: ‘Zie je die man die nu de lijnen doet? Is dat niets voor jou over 5 jaar?’ Zo laat ik ze al vroeg ‘ja’ zeggen. Als je vraagt of ze morgen kunnen, dan kan niemand. Ik denk ook aan mijn opvolger. Investeringen moeten toekomstige kosten besparen of de risico’s verkleinen. De mensen die na mij komen moeten hier een makkie hebben. Dat moment komt overigens nog niet snel, want ik denk nog niet aan stoppen.’

Voorbij de Zijlijn

Lees meer gesprekken

Voorbij de zijlijn is een serie persoonlijke portretten die laat zien wat bestuurders drijft om hun club te vergroenen en aan de slag te gaan met duurzaamheid. Van kantines op palen tot fietsende jeugdteams: iedere aflevering laat zien dat verduurzaming in de sport begint bij mensen met lef, geduld en een goed netwerk.

Je hoeft niet iedereen mee te hebben om een club te verduurzamen